Przedsiębiorstwa socjalistyczne w identyczny sposób będą gospodarować i przy niższej stopie rentowności, która, jest dla nich tylko 'umownym wskaźnikiem działalności gospodarczej.
Podobnie organy planujące 'inogą poradzić sobie i z sytuacją odwrotną -• wystąpieniem w gospodarce presji inflacyjnej. Oczywiście sytuacja jest wtedy trudniejsza, ale także można jej przeciwdziałać ograniczając dochody pieniężne ludności lub podnosząc ceny.
Gospodarce socjalistycznej nie może więc zagrozić brak popytu. Nie jest on samodzielnym czynnikiem limitującym stopę wzrostu gospodarczego, przeciwnie, jest zawsze pochodną produkcji materialnej. W gospodarce socjalistycznej istnieje w zasadzie zawsze możliwość agregatowego dopasowania popytu do podaży. Czynnikiem limitującym wzrost dochodu narodowego są w tej gospodarce jedynie istniejące zdolności wytwórcze.
Tak więc model wzrostu gospodarki socjalistycznej może się ograniczyć tylko do ujmowania strony podażowej. Podejście takie jest w pełni uzasadnione i sformułowanie takiego modelu przez prof. M. Kaleckiego miało określone znaczenie dla rozwoju badań, nad wzrostem w gospodarce socjalistycznej.
pelet barlinecki | klimatyzacja | Wiadomości
|