Metody zarządzania gospodarką

Main Menu

Metody zarządzania gospodarką socjalistyczną. Stosunki własności, rozumiane szeroko, określają nie tylko, do kogo należą środki i wytwory produkcji, ale mówią również o tym, w jakich konkretnych formach społecznych odbywa się realizatja władania środkami produkcji oraz w jaki sposób właściciel nimi kieruje, zarządza i dysponuje. 1. Na podstawie jakich przesłanek dokonuje się rachunku ekonomicznego [może on mieć charakter: a) tzw. rachunku pośredniego, gdy podmiot podejmujący decyzje ekonomiczne opiera się na parametrach, lub b) tzw. rachunku bezpośredniego, gdy podmiot ten opiera się na rachunku bilansowym, porównującym konkretne zadania i konkretne środki w jednostkach fizycznych]? Konstruowanie modeli czystych, jako schematów teoretycznych opartych na określonych założeniach, daje pewne efekty poznawcze, ale ograniczone. W rzeczywistości modeli czystych nie ma, a ponadto żaden abstrakcyjny model nie może być zastosowany w praktyce w czystej postaci. To, co nazywamy modelem, jest rezultatem zarówno wiedzy teoretycznej, jak i „splotu działań ludzkich". Ogólne cechy gospodarki socjalistycznej mogą być realizowane w różny sposób, w zależności od czynników obiektywnych i subiektywnych. W praktyce o wyborze i kształcie modelu decydują nie tylko determinanty w postaci fazy rozwoju gospodarczego danego kraju, ale i siły klasowe lub ściślej: warstwy społeczne. Zmiany modelowe bowiem nie ograniczają się ani w formach realizacji, ani w swych skutkach do właściwości czysto ekonomicznych. Mają one znaczenie społeczne i polityczne.
| |